Waardige lezers en lezeressen,

ik stop. Ik stop met bloggen. Niet dat ik het niet leuk vind, maar ik heb andere prioriteiten op dit moment. Als er xc3xa9xc3xa9n ding is dat ik altijd zal blijven doen en hopelijk ook verder blijf ontwikkelen, dan is het schrijven. En dat is wat ik ook ga doen, maar dan het welbekende boek waar ik eerder over gesproken xc3xa9n geschreven heb. Een boek is echter andere koek dan korte stukjes maar mijn passie ligt in het het vertalen van beelden, ervaringen en emoties naar woorden. Dit blog is in eerste instantie ontstaan uit een soort onvrede. Het moge duidelijk zijn dat die onvrede destijds ontstond door in de eerste plaats mijn toenmalige vriend. Jawel, die tien-jaar-jongere-gevluchte-maar-ook-weer-niet-taekwondoka, lapschwansen van werkgevers, energieslurpende profiteurs, incompetentie managers en allerlei andere levenszaken waar ik mij bijzonder over kon frustreren. Ergens niet over willen praten, getuigt van een beperkte belevingswereld luidt mijn credo.

We zijn een behoorlijke tijd verder. Die tien-jaar-jongere-ex is inmiddels verloofd en voorzien van een glansrijke carriere, die paar lullige werkgevers waar ik mij zo boos om maakte heb ik nog eens terug gezien. 'Sjah, we missen je best wel'. 'Sjah…jij wilde xc3xa9xc3xa9ntje die tegengas kon geven. Zelf om gevraagd. Dat je dat dan ook krijgt…'. Dan nog een zooi kennissen en vrienden die altijd maar bleven vragen waarom ik nooit meer langs kwam. En zelf nooit de moeite namen om eens bij mij te komen. Brrrr. 

De frustraties die ik in die tijd voelde, waren een perfecte bodem om zoveel mogelijk gal te spuwen en een bepaalde toon neer te zetten. Ik ga verder met het boek, het boek over liefdin Robina en ik. Al ruim acht jaar vriendinnen. Niet zonder slag of stoot. Van mijn ex mocht ik niet met haar omgaan. Hij moest haar niet, zij moest hem niet. Ik moest haar ex ook niet. Hij moest mij daarentegen ook niet. Zo zaten we dus eens aan tafel terwijl we elkaar keihard niet mochten. Bizar. Ook Robina en ik hebben onze weg moeten lopen. Wisten wij veel dat je op een rechte weg meestal niet alle kanten op kunt! Dat zorgde voor hilarische momenten maar ook een jaar van afstand en zwijgen. Niet door onszelf, maar door de mensen om ons heen; de roddelaars. En Elo had het allemaal gedaan. Uiteraard. Robina die op haar weg de meest aparte mensen tegenkwam en in evenzo aparte situaties terecht kwam. Gelukkig ben ik van alles getuige geweest zodat Elo weer ernstig kan ja-knikken als we ons avondopvullend verhaal vertellen anders verklaren ze Robina koek-koek. 

Stoppen met bloggen is ook het afsluiten van een tijd. Natuurlijk. Het gaat, voor zover ik het weet, goed met mij en als ik allergische reacties krijg; dan stop ik dat gevoel liever in het boek dan in een blogje. Nu is het niet zo moeilijk om een allergische reactie te krijgen in mijn geval. 

De liefde gaat super, ik ben erg gelukkig met mijn allerliefste mannetje. En er komen nu zelfs gewoon mensen spontaan bij mij langs voor een kop koffie in plaats van altijd maar andersom. Robina en ik zijn nog dichter naar elkaar toegegroeid en helaas hebben we ook samen afscheid moeten nemen van een dierbare. Robina en ik zullen altijd hilarische momenten kennen en ik vrees dat het boek nooit een fatsoenlijk einde zal kunnen krijgen zoals dit Blog het wel krijgt.

Lieve lezers, reagluurders en mailers, ik heb genoten van jullie opmerkingen en mailtjes. Bedankt, jullie waren een stimulans om door te bloggen. Velen overtuigend mij om toch echt een boek te gaan schrijven.

Beste ex, het zij je vergeven. Je wist wat je deed en waarom. Ik wens je veel geluk, liefde en wijsheid in de toekomst en een goede baan als sport weet ik veel wat. Ik gunde je je leven, je opleiding, je verblijfs et cetera. Ik gunde mijzelf niet de intens gemene pijn die jij mij hebt gegeven maargoed, zo is het leven waar jij een onderdeel van was. Onze eigen keus. Hopelijk wordt je huwelijk een feestje om van te dromen en is je aanstaande vrouw nog vele jaren je steun en toeverlaat. Desalniettemin gaat het boek wxc3xa9l over jou. Jij jouw therapie, ik de mijne…

Rob, vriend. Jij in het bijzonder bedankt voor het vele reageren en trouwe bezoekjes. Ik heb regelmatig blogs met je doorgenomen of het wel kxc3xb3n. 'Geen probleem, jouw leven jouw verhalen, zolang ik kan lachen, vind ik alles mooi'. Ik hoor het je nog zeggen…

Manlung, we zijn vandaag een jaar bij elkaar. Jij geeft me rust. Zoveel zelfs dat ik er af en toe akelig van word. Dan ga ik tieren als een kermisklant en gallen als een viswijf. Je blijft rustig en kalm. Je neemt mij zoals ik ben en kan zijn. Een grotere stimulans kan ik mij niet voorstellen en ik hoop dat je mijn happy ending blijft. Ook in geschrift.

Mensen, bedankt. Ik ben nu een punt. Jullie zijn het einde!

Veel liefs,

so so me…

De Hanzehogeschool (voor ware, heuse en echte studenten….) heeft het moeluk. Heel moeluk. Er wordt namelijk geruttekut met diploma's. Voordat ik verder ga; ik heb een uitgesproken mening over het verschil tussen scholieren, studenten en studenten. Tegenwoordig noemt iedere scholier die een afgezaagde verkorte opleiding tot poepluierspecialist (oftewel kinderopvangmedewerker) volgt, zich al student. 

'Goh, welke opleiding doe jij dan met je 16 jaar?'

'Ik studeer'. 

'Meen je, met college's enzo? En wat studeer je dan?'

'Schoonheidsspecialiste'

'Joh, gossie, jeetje, aan de Rijksuniversiteit?' (rol-ogen)

'Neeee, ik doe dat bij een twee daagse dagopleiding aan het Instituut voor MBO instromers'

'puik, maar dan ben je geen student, dan ben je een scholier'

'nee hoor, ik studeer, ik ben een echte student'

Jeuk krijg ik ervan. Volgens mijn grijze massa is een student iemand die studeert aan de universiteit. De rest LEERT en is scholier of een upgrade scholier bij sommige HBO opleidingen immers sommige opleidingen zijn wel heel kasie. Toegegeven, HBO'ers zijn ook studenten. Vooruit. Zum Beispiel; mijn ex deed iets met een sportopleiding. Dan kan je, als je dat wilt, officieel gymles geven. Fitness voor 65 plussers mag ook. Je kunt je ook nog ergens in specialiseren. Als je wilt, kan je verder studeren aan de universiteit. Sportwetenschappen bijvoorbeeld. Da's het echte werk. Om terug te komen op geruttekut met diploma's….helemaal eerlijk heeft mijn ex z'n diploma ook niet gekregen. Hij trok z'n blik met leugens open om z'n eerste credits te krijgen. Dat werkte en voilxc3xa1, een hele commissie stond achter hem. Daarna flanste ik binnen een dag z'n toelating in elkaar. Dat zag er puik en gelikt uit. Hij hoefde alleen nog maar het praktijkgedeelte te doen. Dat bestond uit een duik nemen in het water, een balletje trappen, nog wat anders trappen, beetje volleyballen en een testje doen in de trant van: hoeveel pluimpjes heb je nodig bij tennis (de moeilijkste vraag overigens). Daarna was hij eerstejaars. De theoretische opdrachten waren txc3xa9 simpel voor woorden maar aangezien woorden nog niet zo simpel voor hem waren; draaide ik in no time alle opdrachten voor hem in elkaar. Foutloos, correct en erg gelardeerd met mijn eigen werkervaring. Dat kwam rete van pas. Saillant detail is dat ik niets aan niemand mocht vertellen dat iemand anders zijn werk maakte. Hij vertelde altijd keurig dat iemand z'n werk corrigeerde. Bovendien gold het als gezichtsverlies als zou blijken dat hij z'n eigen werk niet zou doen. Oei oei. De complimenten vlogen hem om de oren. Zo ook de credits om over te gaan naar het tweede jaar. Dat jaar gingen we gestaag verder. Hij kon ongestoord loesoe gaan en ik zat thuis tot diep in de nacht aan zijn opdrachten te werken. Zij het dat hij de druk wat opvoerde. Het moest wel snel klaar zijn want de volgende opdracht wachtte alweer. Het feit dat ik snel te werk ging en beter was met de taal, was voor hem een reden om z'n trouwe honden ogen in te zetten. Dan was ik mooi, zorgzaam, een goede vrouw, lievvvv en het trouwen in Turkije waard.

En zo sluisde ik hem, voor wat betreft het theoretische gedeelte, het derde jaar in. Essays, lesvoorbereidingen, competentieprofielen en persoonlijke ontwikkel plannen; you name it and I made it. En toen kwam er een kink in de kabel. Er waren niet genoeg credits. Nondeju! Bepaalde credits konden verdiend worden met het volgen van een cursus of wat dan ook, passend binnen de opleiding. Zoiets. En meneer koos voor LOI Nederlandse Taal. Die sukkel had er nooit een blik op geworpen. Fuck in het kwadraat want sjah…die credits waren alles bepalend. Enfin, de oplossing was nabij. In mijn familie zitten heul veul mensen die werkzaam zijn binnen het onderwijs en les mogen geven. Ook privxc3xa9 les dus. Inmiddels waren er al genoeg momenten waarop hij absoluut niet meer lief of aardig voor mij was maar als hij wat gedaan moest krijgen, was hij meer dan een week lief. Daar trapte ik in. En zo gebeurde het dat iemand een verklaring voor hem ondertekende waarin geschreven werd dat hij met goed gevolg privxc3xa9 Nederlandse spreek en schrijflessen had gevolgd. Laat de kurken maar knallen. Met een lichte glimlach van overwinning spoedde mijn ex naar z'n studiebegeleider en legde vol trots het briefje voor z'n neus. En de credits waren binnen. Roepend dat hij nooit iemand nodig had en dat er in mijn plaats vijf anderen zijn die hem willen helpen (uiteraard) kon ik uiteindelijk de rambam krijgen. Hij scoorde daarna een tien voor kontschopperij (z'n specialiteit) want hij bleek al een jaar bezig om mij te dumpen of in te ruilen voor iemand die nog naxc3xafever is, dan ik ooit ben geweest.

Enfin, zo gemakkelijk kan je dus je diploma in je persoonlijke bezit krijgen. In zijn geval hoefde hij alleen maar iemand te vinden die zo stom was om hem rigoureus te geloven. 

Ik kan er nu hysterisch om lachen overigens. Enfin, mijn conclusie inzake scholieren of studenten; een opleiding volgen, maakt nog geen student van je. Net zo min als staande in een garage van jou een auto maakt. Uiteindelijk maakt het geen ruk uit welke opleiding je doet, als je je grijze massa maar nuttig maakt. Maar in mijn ogen ben je met 16 jaar gxc3xa9xc3xa9n student edoch een doodgewone scholier. 

tah xxx

Weblog heeft een nieuwe opmaak en ook nieuwe tools. Ongetwijfeld enorm handig maar ik ben een gewoontedier. Alles wat nieuw is, vind ik eng. En los van dat, het kost me tijd om uit te zoeken hoe alles werkt. Wat op zich geen probleem moet zijn want de laatste twee maanden heb ik mij gestort op het maken van een website. Dat vind ik leuk. Eigenlijk heel erg leuk. Alleen, ik heb een computer met een baard en ben ik txc3xa9 weinig HTML kennis om echt professioneel aan de slag te gaan.

Het WK. Da's duidelijk. Nederland verloren. Lag in de lijn der verwachting. Niet dat ik het volgde want voetbal is voor mij een lullig soort volksvermaak met elf mannen die tactisch achter een bal aanrennen en tijdens dat rennen krijg je klappen, schoppen, spuug, snot, sidekicks, noppen, elleboogjes en een hoop verbale ellende over je heen. Ik geloof al jxc3xa1xc3xa1xc3xa1ren dat scheidsrechters worden omgekocht en ik geloof ook zeker dat dit tijdens het WK is gebeurd. Er hangt immers heul veul geld aan een finale. Even dacht ik nog: 'wow, als we gxc3xa9xc3xa9nxc3xa9xc3xa9n punt tijdens het songfestival kunnen scoren, wellicht dan wel in die finale van het WK'. Olxc3xa9.

We gaan ook weer voor weeralarmen. Rolwolken, wolkbreuken, wervelwinden, onweersklappers en ondergelopen straten. Als het heet is, en dat is het, dan hoort daar onweer bij. Laten we zeggen: ruzie tussen koude lucht en warme lucht. Ik zou respectievelijk deze week met mijn ouders een weekje camping doen ergens nabij Arnhem. Daar vliegen de caravans je momenteel om de oren en vliegt je caravan niet, dan belandt er een electromast naast je. Ik zou zeggen: dan heb je genoeg ampxc3xa8re om eindelijk het koffiezetapparaat en waterkoker tegelijk te gebruiken zonder dat de stroom uitvalt. 

tahtah

Okay, ik zit dus in de werkloosheidswet. Wie niet tegenwoordig maar ook ik moet eraan geloven. En wat doe je als je in de WW zit…je schrijft je in bij het UWV oftewel 'werkbedrijf' zoals dat tegenwoordig heet. Heel hip en volgens de trend krijg je dan een werkcoach. Zo'n werkcoach heeft verstand van zaken. Zou je veronderstellen. Omdat ik vanwege m'n blessure een tijdje geleden de ziektewet heb mogen meemaken, waren mijn gegevens vast nog wel bekend, ergens, in het systeem. Dus, zo opperde mijn coach, die gegevens werden uit het archief geplukt en meegenomen in de beoordeling van de hoogte van de uitkering. Ik hoefde verder niets te doen, niet meer terug te komen, niets meer op te sturen, niets meer na te bellen. Fijn. Dat is nog 's service. Toch zat het mij niet helemaal lekker. Eigenlijk heel erg helemaal niet. En ik bel met het nul negenhonderd nummer om naar de status te vragen. Enzo.

'Mevrouw, u staat bij ons niet bekend en wij hebben uw aanvraag voor de WW niet ontvangen.

Wel godver.

Ik stuur een mail naar mijn werkcoach die mij, op zijn beurt, weer verwees naar mijn digi-d en ik kon via mijn werkmap inloggen om de aanvraag in te dienen. Moest wel minstens 5 keer op inloggen klikken, dan terug naar het hoofdmenu en dan weer inloggen via….Pardon? Dat is nog gecompliceerder dan de b-route naar Zuid-Frankrijk. 'Maar ik hoefde toch niets te doen? Dat zei je zelf'. Ik mijn vroegere contactpersoon bij het UWV ingeschakeld. Hij wist mij feilloos te vertellen dat alleen mensen die vanuit de WIA in de WW komen, niets hoefden te ondernemen. Iets met verkorte route. Enfin. En nu? Want ik kreeg natuurlijk weer stoom uit alle gaten in mijn lijf. 'Kijk meneer van het UWV, jullie hebben mij verkeerd gexc3xafnformeerd. Daarna is er niets meer gedaan. Dat noem ik nou duimen draaien op HBO-niveau. Ik heb xc3xa9xc3xa9n en ander ook zwart op wit in mijn mail. Nou ja, mijn letterkleur is groen, maar om het even'. Dus, ik ga niet nog zes weken extra zitten wachten op een lullige WW uitkering. Ik mag veronderstellen dat jullie dat wxc3xa9l snappen. Dus, meneer van het UWV, ik raad je aan om deze, door jou gemaakte fout, zo snel mogelijk recht te trekken want iedere financixc3xable consequentie die daaraan vast zit in mijn nadeel, bonjour ik linea directa jullie kant op, al dan niet met gepaste, juridische ondersteuning. 

Zover hoefde het niet te komen. Vond hij. Ik vond van wel.

En met wat druk op de ketel, had ik binnen vijf keurige werkdagen, alles binnen van de WW. Nu solliciteer ik mij scheel al was het alleen al om nooit meer iets met het UWV te maken te krijgen. En mijn werkcoach' advies?: mevrouw, u moet solliciteren.  Verder niets meer van de goeierd gehoord. Nah…ik solliciteer graag naar zijn functie…

tahtah x

Koninginnedag in Amsterdam…voor veel mensen is dat het ultieme moment om het beest los te laten. Er staat mij iets bij dat ik eerder iets geschreven heb over Qday en dat ik er niets mee heb. Gewoon niets. En wat ik ook doe om een bepaald gevoel op te roepen; het blijft akelig stil van binnen. Sinds ik een kind heb (en da’s al bijna 12 jaar dus) struin ik wat over marktjes of ben ik te vinden ergens in de wijk waar het niet zo vies druk, smerig en lawaaierig is. Voor mij fijn en voor m’n dochter ook. Ooit heb ik met haar op een kleedje spullen verkocht. Conclusie: dochterlief was verdwenen met haar vriendinnen en ik zat met een oranje pet op en een toeter in mijn mond, moederziel alleen spullen voor een euro te verkopen. Af en toe kwam er een zwak geluid uit mijn toeter. Dat zag er, op z’n zachtst gezegd, tamelijk ridicuul uit. Een paar voorgaande jaren was ik ook ergens op de Westerhaven in Groningen te vinden waar de ex demo’s stond te geven. Kwam ik wel dan begon hij achteraf te zeiken dat ik niet vanuit de juiste hoek foto’s had gemaakt; kwam ik niet omdat Amber het niet leuk vond dan kreeg ik de wind van voren dat ik zijn kunstjes niet waardeerde. Iets met respect enzo. Zeikerd. Dit jaar zaten we in Amsterdam en godsallecrisis…op het moment dat we op het punt stonden om te vertrekken en ik nog even snel van tshirt wilde veranderen, schoot het in mijn rug. Op slot. Kon geen kant meer op. Een scherpe, snijdende zenuwpijn gierde recht door mijn bekken en zo naar mijn reet. Daarna pijn in mijn linker bovenbeen. Ik begon te vloeken en zag het al voor me…. Chiropractor, manueel, joghurttherapie, klankbordsessies, Jomanda, gebedsgenezer, antroposoof, filosoof, bio-alchemie, fysiogedoe, shambalagymnastiek, Tibetaanse rietjeswijze en zelfs rust. Allez, gewoon lopen helpt ook. Het hele vorige jaar stond in het teken van m’n rugblessure en werken of werk zoeken. Als je lichamelijke klachten hebt, ga uit van wat je wel kunt, het is je instelling. En hoewel ik het vorige jaar aardig wat klachten aan mijn rug heb gehad, is de enige remedie: bewegen! En gewoon doen! Trainen en nog eens trainen en sjah…ik word ook een dagje ouder natuurlijk…hahaha

-x-

Mijn oog viel op een commercial van de Linda. Dat blad van Linda. Zij van ehm…de postcodeloterij en eehm…Gooise tiepjes. En ik vond haar nooit zo zo…beetje comme si comme ca. Maar ik zag iets, en ik vind haar in xc3xa9xc3xa9n klap ge-wel-dig. Luister…

“Mannen die voor sex betalen. Het is de normaalste zaak van de wereld. Maar wij vrouwen hebben ook wel eens zin in goed en vooral vrijblijvend gezelschap. In LINDA. 69 VREEMDGAAN hebben wij zes gigoloxe2x80x99s geportretteerd. En om de daad bij het woord te voegen geeft LINDA. deze maand 25 gigoloxe2x80x99s weg bij een jaarabonnement.
Hier zie je hoe jij (of je buurvrouw/moeder/ vriendin) kans maakt op een 2 uur durende gigolo-date. Je mag zelf kiezen wat je met de man doet. Tip: besteed die twee uur wijs. Kletsen kun je immers ook met je vriendinnen. Bekijk hier het filmpje van de gigoloxe2x80x99s”.

En dat werd de hemel ingeprezen met een overheerlijke, donkere man in pak. Geen vaag tiepje dat zichzelf op Marktplaats aanbiedt; neen, echt een gentleman. En dxc3xa1t vond ik nou zo vet want het is zo. Hele straten lang zijn gevuld met rode, schreeuwende lampjes en achter een glazen deur staan de mooiste meisjes zichzelf aan te bieden voor dxc3xa9 man die, wanneer het hem belieft, toch wel aan z’n trekken komt. Letterlijk xc3xa9n figuurlijk. Maar hoe zit het met vrouwen? Is er ergens een straatje waar mannen hun worsten en ballen verkopen achter glas en specifiek alleen voor vrouwen? Stel nou dat wij niet datgene krijgen wat we willen. Jaha, dat kan ook! Veel vrouwen doen alsof ze thuis alles krijgen wat ze willen. Dat komt omdat veel vrouwen hun man niet willen kwetsen. Is toch wel zielig als je je man moet zeggen dat ‘ie eigenlijk te klein is, of juist txc3xa9 groot, of beweegt als een houten Klaas, of nooit een ritje naar het zuiden maakt, of nooit via het achterdeurtje naar binnen wil. Of, geloof me, dit is werkelijk reden nummer xc3xa9xc3xa9n….hij heeft geen geduld. Hij neemt de quality time niet. En dat is nou net waar, tussen de vluggertjes door, een vrouw een beetje van houdt. En los van dat…er zijn vrouwen die gewoon, net als een man, veel en vaak willen en dan met een ander. Zonder daar voor betaald te worden overigens. Maar da’s dan weer maf, dat past niet echt in het plaatje. Ze heeft immers geen zaad om te verspreiden en wat als zij nou toevallig hormonale jachtinstincten heeft. Ja daar ga je dan met je theorie dat dit alleen voor mannen geldt.

En oh, ik generaliseer als ik schrijf, dat vind ik gemakkelijker denken. Ikzelf zie het als een beroep en ik kan heel goed begrijpen waarom mannen betalen voor seks. Maar dan vind ik het niet meer dan terecht dat er ook genoeg ruimte, vrijheid en begrip moet zijn voor vrouwen die willen betalen voor seks. En sjah…daar valt nog wel het xc3xa9xc3xa9n en ander over te discussixc3xabren binnen menig relatie. Ook vrouwen blijken perfect in staat om liefde xc3xa9n seks te scheiden.

Tahtah x

Ik heb mijzelf voorgenomen om niets meer voor te nemen. De laatste tijd neem ik mij van alles voor…en dan loopt het net zo hard weer in de spreekwoordelijke soep. Of het nou aan mijn agenda ligt of niet; ik kan keurig, stipt en punctueel iedere afspraak noteren maar er komt gewoon wat tussen! En dat beperkt zich niet tot lullige futiliteiten maar tot complexe breinkrakers. Zum Beispiel: kom ik terug van een afspraak, potje belangrijk afspraak, en haast mij naar huis. Bijna thuis, ongeveer twee kruispunten en een stoplicht verderop, trek ik op bij groen en schakel door naar z’n twee. BEM! auto uit. Fuck! Alle lampjes begonnen te knetteren, branden, gloeien en te irriteren. Mede dankzij een stukje Hondsrug, een uitloper van een pleistocene heuvelrug, rolde ik over het kruispunt richting een zebrapad en ik stuurde de auto pal achter een andere auto. Tot grote frustraties van hippe bejaarden met opgevoerde rollators want ik was mega asociaal natuurlijk. Uiteraard! Als een rollator pech heeft en het staat midden op de weg langzaam te doen, dan denk ik uiteraard: ‘die oudjes van tegenwoordig ook’.

Ik wist dat dit ging gebeuren. Ik wist dat het eerdaags afgelopen zou zijn. En dat was dan nu. Dit was hxc3xa9t moment. De ANWB wist mij nog net een zetje te geven naar de garage bij mij op hoek. Dat zijn mijn buren. En dat kan verrekte handig zijn. Hij wierp een grondige blik op mijn motor en een snoertje. Dat snoertje zou moeten dienen om de motor aan de praat te krijgen. Volgens mijn logica is dat een accu en wat kabels maar dit snoertje, aan de andere kant van de accu overigens, speelde toch echt een belangrijke rol. Dit kabeltje was kapot. Nou ja, niet echt kapot maar ooit is er zelf aan geknutseld geweest en zo’n kabeltje is niet te bestellen. Ook niet bij Fiat zelf. Het injectielampje begon de laatste weken ook zenuwachtig te doen. De koppeling lag akelig hoog, achterruitverwarming was allang stuk, de passagiersstoel lag zo goed als los wat wil zeggen dat als ik op de rem trap, mijn passagier naar voren glijdt, het handremkabeltje hing los, de radioboxen waren inmiddels van Afghaanse kwaliteit, de deuren begonnen te kraken, een paar ventilatieroosters schoven niet meer naar links of rechts, laat staan dat er lucht uit kwam, de antenne was eraf gevroren, bij min 10 werd het niet warm in de auto. Ik heb met Uggs, handschoenen en extra kleren aan naar Amsterdam gereden en Amber had een dekentje om. Sterker nog, het vroor aan de binnenkant! Toch knap met de kachel voluit. De ruitenwisserarm was bijna doorgeroest en bij een beste bobbel hoorde ik KLOEINK vanuit het onderstel. Er is ingebroken in de Punto, de chipsleutel was afgebroken en er zat vocht in de lampen. Da’s ook een leuke want het afgebroken chipsleuteltje is naast het slot ingebouwd. Er zijn twee reservesleutels gemaakt zodat ‘ie toch gestart kon worden. Bovendien trok ‘ie de laatste twee weken niet meer zo lekker op. Dat zijn allemaal nog dingen waar je mee kan leven, dat maakt een ritje nog interessant. Maar nu was het de motor. En ondanks alle ellende van een fiat Punto uit 1995, heeft ‘ie mij motorisch nog nooit in de steek gelaten. Geen seconde. Tot vorige week…
Bij de garage was ik het zat. Niet nog meer kosten, niet nog meer reparaties. Het is dweilen met de kraan open. De kosten zouden oplopen tot minstens 400 euro. De beste garagehouder had nog een leuk Japannertje staan. Mijn Punto heb ik ingeruild.

Dag Punto, ik had geen klik met je. Zo af en toe voelde ik het wel kriebelen bij je maar je was net als mijn ex. Ik haalde je uit het asiel, probeerde je op te lappen, gaf je alles wat ik had, gaf je weer leven. Gaf veel geld aan je uit. Toen je bijna dood ging, lapte ik je weer op. En uiteindelijk kwam je door de keuring en mocht je nog even blijven; bedankte je mij vriendelijk en alsof er nooit wat gebeurd was, liet je mij op een vol kruispunt zitten.

En ik had mij voorgenomen om dit stukje in een half uurtje te schrijven, inmiddels is een uur verstreken.

Hop, de lente meldt zich. Het grappige is dat de paarden van de manege waar Amber rijles krijgt, naar buiten mochten. Het grappige was dat xc3xa9xc3xa9n knol letterlijk aan bloemetjes zat te ruiken en dat de neusvleugels driftig op en neer gingen. Daarna draaide dat beest z’n staart een paar keer om en rende met 180 km per uur door de wei om met gierende hoeven te stoppen bij het schrikdraad. Zo leuk…

Nog leuker is dat, wanneer ik naar buiten ga, het voelbaar is dat het jeukt bij de mannen. Al ga ik in mijn meest lelijke joggingpak schuine streep ‘uiterlijk’ de straat op, dan nog druipen de lentehormonen langs de broekspijpen. Mijn voorstel: alle mannen met dit weer loslaten in een groot weiland. Een paar hele mooie bloemetjes achter het hek zetten, ‘s kijken wat er gebeurt…

Ladies…time to get them high heels out. Begin die benen te scheren en dagelijks in te smeren met een factor. Welke factor kan mij geen ruk schelen maar begin te smeren. Koop schuurblokjes, type grof, bij de Praxis en haal het eelt weg. Ook aan de zijkant van de dikke teen! Stel je toch eens voor dat het volgende week zomaar 25 graden wordt. Ik bedoel, alles is mogelijk in NL dus we moeten er niet raar van opkijken. Stel je voor dat je volgende week zomaar open schoentjes aan moet doen. Hoe gruwelijk kan het zijn dat er een paar jubeltenen uitsteken met nagelak van December vorig jaar. Je weet wel, dat ene feestje waarbij je dacht: “goh, laat ik ‘s rood opdoen”. En daarna gewoon vergeten aceton te halen. Om dat laagje zichtbare eelt maar niet te noemen…

Dat geldt ook voor de mannen; straks mag je weer die lederen slippers aan. Als alles er tip top uitziet en je ruikt alsof je in de parfum gemarineerd werd, dan horen daar ook een paar cosmopolitan poten bij.

That leaves me to the next subject. Mannen en driekwart (sport)broeken. Daaronder sokken en gympies. NIET DOEN! Het wordt helemaal erg als de man in kwestie er een mouwloos tshirt op draagt. Als je dan ook nog O-benen hebt, lijk je niet alleen imbeciel maar je vrouw moet wel hxc3xa9xc3xa9l veel van je houden om dxc3xa1t te accepteren.

Uggs. NIET IN DE ZOMER!! Please niet doen. Welk absoluut doel heeft het om bij 32 snikhete graden Uggs aan te doen terwijl je daar, God beware me, de hele winter op hebt kunnen lopen, en DIE WINTER WAS ECHT EN LANG!!!

Meisjes…lieve meiden van ehm…nabij de 25. Gxc3xa9xc3xa9n bloemetjesjurk. Geen lange rokken met blommen erop. Gewoon helemaal niets dragen wat stamt uit de Holly Hobby tijd. Okay okay, kan zijn dat je christelijk bent opgevoed (so am I) en dat de wereld om je heen nog extreem in kaders denkt maar geloof me…over een aantal jaartjes geef je mij gelijk. Vergeet de tuttige sjaaltjes en keurige colbertjes, daar is plenty of time voor als je gescheiden en wel op je veertigste geniet van je tweede leven en co ouderschap.

NIET DIE ZON IN!! jaja het staat zo mooi, lekker, gezond, happy en slank maar neem het van mij aan…de zon veroudert je huid. Gewoon in de zwoele avondzon zitten met een goed glas Rosxc3xa9 of, als het dan echt niet anders kan; smeer jezelf in met minstens factor 60. Nee? Ok, zelf weten.

tahtah

Ik??

Mensen…ik kan hacken. Magistraal! Nou ja; men denkt dat ik kan hacken. Eerlijk gezegd; ik had gewild dat ik het kon. Gek genoeg, iedereen die ik zo ongeveer zie, spreek of ken en dan in voltooid verleden tijd, gaat er gewoon vanuit dat ik hack. Mailadressen, websites, postvakjes, selektvracht-post…yep, ik kan het hacken. Er staat iets op mijn voorhoofd geschreven waaruit blijkt dat ik, ondanks het feit dat ik maar een delittant ben, zeer bedreven ben in hacken, tracken en cracken.

Ik ben natuurlijk ook bijzonder idioot. Ik doe bewust aan strafbare feiten en ga bewust en met de nodige expertise alles kraken wat er te kraken valt. Ik zet bewust en expliciet het nodige op het spel; ik ben 24/7 bezig met lullige moedertjes, zielige exen, foute uitbaters, gestoorde buurtbewoners, psychopatische familieleden en uiteraard al mijn exwerkgevers te hacken. Ik heb ook al het apparatuur daarvoor in huis. Ik heb gewoon niets anders te doen. Ik verdien er ook ontzettend veel geld mee mxc3xa1xc3xa1xc3xa1n!

Enfin, een poosje geleden kreeg ik een mailtje van iemand die mij ervan beschuldigde dat ik een site gehackedtdt zou hebben of ten minste opdracht had gegeven.

Ik las die vraag nog een keer…

Ik las ‘m nog een keer…

en nog een keer….

afzender toch echt onbekend. Ik begon snoeihard te lachen daarna. Maar een drietal taalfoutjes verder en ik wist een beetje welk vlees ik in de kuip had.

Ik naar de bron van het mailtje, ip-adres tracken. Dat kan ik dan weer wxc3xa9l. Tot zover…provincie Gelderland. Ik ken daar niemand. Heb een oom en tante in Arnhem maar ben daar al 32 jaar niet meer geweest. Andere optie is dat daar wellicht een server van Microsoft staat? Is maar een suggestie hoor…

Anyway…ik vond het wel een mooi compliment. Het beste compliment wat ik in 4 jaar nog niet gehad heb want helemaal sjlomo ben ik natuurlijk ook niet als het om de afzender gaat hahaha!

Voor hen die denken dat ik zelfstandig een virus in elkaar kan zetten en microsoft kan omzeilen….neen, ik kan niet hacken, kraken, of wat dan ook. Helaas ken ik ook geen mensen die dat kunnen. Ik kan niet eens een filmpje uploaden, ik kan sites niet overnemen. Op pagina drie van Hacken voor Dummies gaf ik het op. Codes? Poorten? Kernels? Sub7? Scripts? Please zeg, ik vond de Zweedse puzzel van de Kampioen al moeilijk genoeg en nog vervelender misschien, het boeit me eigenlijk niet.

En dan een ander puzzeltje…

Ongeveer 4 jaar geleden kreeg ik op een gezellige Sinterklaasavond een puzzel cadeau. Niet zo’n maf geval met 1000 stukjes en dan maandenlang nadenken over minstens 65 stukjes blauwe lucht en xc3xa9xc3xa9n bloem. Dit was andere koek. Dit was ‘jigsaw’. Negen stukjes maar. De oplossing lag in het feit dat je al die negen stukjes zo moet neerleggen dat het lijkt alsof op ieder eilandje 7 beetle’s zijn. Het staat ook op de doos: “each island should have exactly 7 beetles on it – no more, no less!’. Voilxc3xa1….beetlemania luidt de naam van de puzzel. Vier jaren lang ben ik bezig geweest om de oplossing te vinden. Pa, moe, broer, vrienden, collega’s…allemaal mensen die doorgaans niet het IQ van een borrelnoot hebben, puzzelden mee en kwamen er niet uit. Tot de man gisteren z’n handen eraan brandde ‘kijk, slim denken, het gaat om de eilandjes waar die beetles op zitten; de rest is vaste land, dat telt niet mee’

Binnen een uur had hij de klus geklaard…

bah, ik haat hem!

xxx

Die paar mannelijke lezers die ik over de vloer heb, kunnen maar beter niet de link aanklikken die ik hier dadelijk dump want je wilt volgens mij niet weten hoe het er van binnen uitzien. Er is een project in het leven geroepen dat de verschillen in kaart brengt van een baarmoeder van jonge leeftijd tot oudere leeftijd. Ok, tot nu gaat ‘ie goed. Ik heb er zelf een aantal minuten fascinerend naar gekeken omdat ik namelijk zelf geen live streams kan uploaden van mijn eigen en thank God for that!! Het vrouwenlijf is boeiend maar ik moet zeggen dat het hele gebied rondom de baarmoeder er nogal creepy uitziet. En dan te bedenken dat het ‘een oerlevensdoel van mannen is om het zaad te verspreiden en te jagen’. Na het zien van ditte dus, denk ik dat we dit oerdoel maar ‘s bij moeten stellen. Althans…ik zou het fijn vinden als sommigen hun zaad niet kunnen verspreiden, scheelt een hoop ellende.

Enfin, zo ziet het er dus uit daaro. Nu is het nog wachten op een foto inside a man’s penis en kijken wat daar allemaal gebeurt onder allerlei toestanden.

ciao x